
ابراهیم تیمورزاده؛ کارگر بنا و حافظ قرآن از تربت جام
یکی از روایتهای عمیقاً تأثیرگذار و انسانی برنامه “محفل” با حضور ابراهیم تیمورزاده، کارگر سادهای از تربت جام رقم خورد. داستان این مرد زحمتکش که با دستانی پینهبسته، کلام خدا را در قلب خود جای داده بود، قلبهای بسیاری را تحت تأثیر قرار داد.
ابراهیم تیمورزاده در روایتی صادقانه و تأثیرگذار، از انگیزه خود برای حفظ کل قرآن کریم سخن گفت. او توضیح داد که پس از مشاهده تصویر قرآنسوزی در اخبار، تصمیم گرفت قرآن را در قلب خود حفظ کند تا هیچکس نتواند به آن آسیبی برساند. این تصمیم، آغاز سفری پرفراز و نشیب اما شیرین در مسیر انس با کلام الهی بود.
نقطه قوت و الهامبخش روایت ابراهیم، نقش همسر فداکارش در این مسیر بود. او با قدردانی عمیق از همسرش، توضیح داد که چگونه در روزهای سخت کار بنایی، وقتی دستانش از شدت کار خشک میشد و خونابه میداد، همسرش با مهربانی کنارش مینشست و صفحات قرآن را برایش ورق میزد تا او بتواند به حفظ کلام الهی ادامه دهد.
در لحظهای عاطفی و تأثیرگذار، ابراهیم گردنبندی را که پیشتر برای همسرش خریده بود، روی صحنه به او هدیه داد و با کلماتی سرشار از قدردانی، از همراهی و فداکاریاش تشکر کرد. این صحنه بیریا، تجسمی از اتحاد و همدلی یک زوج در مسیر معنویت و رشد بود.
داستان حضور ابراهیم در “محفل” خود روایتی شنیدنی بود. او با نامهای به حسنین الحلو، یکی از میزبانان برنامه، راه خود را به این محفل قرآنی گشوده بود. نامهای که در آن آرزوی قلبیاش را نوشته بود: اینکه روزی بتواند در صحن و حرم حضرت زهرا سلاماللهعلیها کار کند و به بنایی مشغول شود.
حضور ابراهیم تیمورزاده در برنامه “محفل” یادآور این واقعیت بود که قرآن، کتابی برای همه مردم است؛ فارغ از تحصیلات، ثروت یا جایگاه اجتماعی. روایت او نشان داد که چگونه عشق به کلام الهی میتواند در قلب یک کارگر ساده چنان شعلهور شود که با وجود تمام سختیها و محدودیتها، راه را برای حفظ و انس با قرآن هموار سازد.
این داستان، الهامبخش همه کسانی خواهد بود که گمان میکنند شرایط سخت زندگی و مشغلههای کاری، مانعی برای ارتباط با کلام الهی است. ابراهیم تیمورزاده با دستان پینهبسته و قلبی سرشار از عشق به قرآن، نشان د