برنامه با سلام و احوالپرسی حامد مدرس با بینندگان و بچههای سراسر ایران آغاز شد. در ادامه، احسان همراه با محمدمهدی معظمی و با پوشش فضانوردی وارد استودیو شدند و با فضایی متفاوت، گفتوگویی درباره فضا و سیارات شکل گرفت. احسان با اشاره به فضای برنامه گفت: «اینجا سیاره محفله.»
پس از آن، محمدمهدی معظمی درباره وسعت سیارات در منظومه شمسی توضیحاتی ارائه کرد و با بیان مطالبی درباره فاصلهها و ابعاد اجرام آسمانی، تصویری از گستردگی جهان برای حاضران ترسیم کرد. او در ادامه درباره بزرگی کهکشانها و گستردگی عالم سخن گفت و این موضوع را به عظمت خلقت خداوند پیوند داد.
در ادامه، سیدحسنین با تلاوت آیه ۷۰ سوره اسراء، بخش قرآنی این موضوع را دنبال کرد. پس از تلاوت، محمدمهدی معظمی در بخش دیگری از برنامه به پرسشهای مفهومی میزبانان درباره آیات قرآن پاسخ داد و توانایی خود را در پاسخگویی به این سؤالات نشان داد.
در بخش دیگری از برنامه، خواجه نصیرالدین طوسی وارد استودیو شد و با روایت داستانهایی از زندگی این دانشمند و اندیشمند ایرانی، از دوران حمله مغولها تا تلاشهای او برای تأسیس رصدخانه، بخش تاریخی برنامه را شکل داد.
پس از آن، حامد شاکرنژاد درباره توجه به نعمتهای خداوند و اهمیت دیدن و قدر دانستن نعمتهایی که در اختیار انسان قرار گرفته است، نکاتی را بیان کرد.
در ادامه، سیدکاظم روحبخش با اشاره به نظم موجود در جهان، درباره نظم آفرینش و نشانههای قدرت و حکمت خداوند در عالم هستی سخن گفت.
در پایان نیز حاج احمد ابوالقاسمی با تعریف خاطرهای طنز و شیرین، فضای برنامه را تغییر داد و لحظاتی شاد را برای حاضران در استودیو رقم زد.



